Z okazji jubileuszu 580-lecia powstania parafii Kompina, przygotowałem opracowanie dokumentujące jej dzieje. Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z dokumentu erekcyjnego z dnia 9 września 1445 r., wystawionego przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Wincentego Kota. To właśnie on był fundatorem i właścicielem ziem, na których powstała ta wyjątkowa wspólnota. Jako współzałożyciel Skierniewickiego Klubu Genealogów, działającego przy Towarzystwie Przyjaciół Skierniewic, czuję moralny i społeczny obowiązek, by tę historię przybliżyć nie tylko lokalnej społeczności, ale i szerszemu gronu czytelników.

Robert Adamczyk

VERBA VOLANT, SCRIPTA MANENT.
- słowa ulatują, to co zostało napisane, pozostaje.
 

Tu, na łagodnych równinach między Łowiczem a Bzurą, wśród pól i topól smukłych jak wieczorne modlitwy, bije serce ziemi, z której wyrastają korzenie przodków moich synów. To miejsce, gdzie cisza ma głos przeszłości, a każda grudka ziemi pamięta kroki tych, co przed nami – w Kompinie, Zabostowie, Patokach, Gągolinie... Tu wioski snują się wzdłuż dróg jak paciorki różańca, a gotycka świątynia, wzniesiona z czerwonej cegły, jakby modliła się nieustannie za pamięć pokoleń. A Bzura — niespokojna jak pamięć — nie raz zmieniała swój bieg, jakby szukała nowych ścieżek dla dawnych opowieści. Jej nurt, raz łagodny, raz rwący, wciąż niesie echa minionych pokoleń, szepcząc ich historie między trzcinami i brzegami pełnymi wspomnień.

Ziemia ta zna historię naszych imion, zna brzmienie naszych modlitw i śmiechu dzieci w sadach. Pod tym niebem, w którym tańczą cienie topól, dojrzewała miłość, pracowitość i wiara tych, których krew płynie w żyłach moich synów. To nie tylko parafia — to dom duszy. To nie tylko krajobraz — to pamięć, z której się wyrasta.

Genealogia rodzinna to dla mnie znacznie więcej niż pasja – to życiowe zobowiązanie wobec przodków i przyszłych pokoleń. Przez lata zgłębiania historii naszych rodzin odkrywałem nie tylko nazwiska i daty, ale przede wszystkim ludzkie losy, które ukształtowały tożsamość mojej rodziny i społeczności tej ziemi. To dzięki tym korzeniom dziś możemy czerpać siłę i poczucie przynależności.

Szczególne miejsce w mojej genealogicznej podróży zajmuje parafia w Kompinie, która w 2025 roku obchodzi swój niezwykły jubileusz — 580-lecie istnienia. To święto przypomina o wielowiekowej tradycji, głęboko zakorzenionej w historii tej ziemi i ludzi z nią związanych. W tym samym roku mija także 30 lat od dnia, w którym związałem swoje życie z kobietą mojego serca, z rodu Malińskich i Haczykowskich — podczas ślubu w kościele pw. Świętego Wojciecha właśnie w Kompinie. Te dwie rocznice – parafialna i rodzinna – przeplatają się niczym nici losu, tworząc wyjątkowy most między przeszłością a teraźniejszością.

Przez trzy dekady małżeństwa stałem się częścią historii, która od pokoleń rozgrywa się na tej ziemi. Moja żona niesie w sobie pamięć o przodkach, którzy tu żyli, pracowali, przyjmowali sakramenty, zakładali rodziny i odchodzili, znajdując miejsce wiecznego spoczynku na miejscowym cmentarzu. Ich losy, przechowywane w opowieściach rodzinnych, stały się także częścią dziedzictwa naszych synów.

Dzięki naszemu związkowi wrosłem w tę tradycję — bliską sercu, pełną wartości i znaczeń. To właśnie ona stała się inspiracją do powstania tej publikacji. Piszę ją z potrzeby ocalenia pamięci o ludziach, których codzienność budowała to, czym dziś możemy się szczycić. To wyraz wdzięczności wobec przeszłości, która ukształtowała naszą tożsamość, oraz świadectwo tego, że miłość — zarówno rodzinna, jak i małżeńska — może być fundamentem trwania i ciągłości przez pokolenia. To hołd dla historii, rodziny i miejsca, które łączy naszą przeszłość z przyszłością.

W tym miejscu pragnę podziękować śp. księdzu Józefowi Wietesce – kapłanowi o wyjątkowym powołaniu i zarazem niestrudzonemu badaczowi historii lokalnej, bez którego dorobku to opracowanie nie mogłoby powstać. Jego niezwykła umiejętność łączenia duszpasterskiej posługi z naukową dociekliwością sprawiła, że pozostawił po sobie dzieła trwałe i bezcenne — zarówno dla parafii, jak i dla tych, którzy chcą zrozumieć głębiej dzieje tej ziemi.

Dzięki jego skrupulatnym badaniom, cierpliwej pracy archiwalnej oraz rzadko spotykanej wrażliwości na głos przeszłości, mogłem sięgnąć do źródeł, które on jako pierwszy odważył się odkrywać. Jego praca magisterska pt. Parafia Kompina, wydana drukiem w 1948 roku, nieprzerwanie stanowi dla mnie punkt odniesienia – nie tylko pod względem merytorycznym, ale i duchowym. To nie tylko zbiór faktów, ale świadectwo — głosu kapłana, który znał swoich parafian i ich historię jak nikt inny.

Jestem mu głęboko wdzięczny za to, że przetarł szlaki, którymi dziś mogę podążać. Dzięki jego pracy możliwe było uchwycenie ciągłości pamięci i tradycji, które pragnę ocalić na kartach tej publikacji. Niech pamięć o nim trwa – jako o człowieku, który połączył służbę Bogu z umiłowaniem prawdy o przeszłości.

Robert  Adamczyk

Etymologia i rozwój nazwy miejscowości Kompina

Pochodzenie nazwy – aspekt topograficzny

Położenie geograficzne parafii Kompina

CDN.

Jeśli macie pytanie, nie wahajcie się go zadać. Jak niegdyś w Kompinie, gdzie słowo krążyło między ludźmi z rozwagą i szacunkiem, tak i dziś każda myśl zasługuje na wysłuchanie. Piszcie śmiało — odpowiemy, gdy tylko czas i sposobność na to pozwolą.

https://www.facebook.com/profile.php?id=61586373041295